آیا امکان تغییر سن در شناسنامه وجود دارد؟

شناسنامه یک سند رسمی است که معمولا امکان کم کردن سن و تغییر اطلاعات در آن وجود ندارد. با این حال در برخی موارد ممکن است فردی مدعی شود که سن واقعی او در شناسنامه ذکر نشده و در نتیجه بخواهد تاریخ تولد خود را تغییر دهد.

تغییر سن شناسنامه تنها با ارائه دلایل واقعی و کافی و اثبات ادعا امکان‌پذیر است. برای مثال ممکن است فردی ادعا کند که شناسنامه او، شناسنامه خواهر یا برادری است که پیش از تولد او فوت کرده و والدین بدون دریافت شناسنامه جدید، شناسنامه قبلی را برای وی درنظر گرفته‌اند. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع امکان تغییر سن در شناسنامه می‌پردازیم.

مدارک مورد نیاز برای تغییر سن در شناسنامه

برای تغییر تاریخ تولد و کم کردن سن در شناسنامه به مدارک زیر نیاز است:

• سه قطعه عکس رنگی با زمینه سفید
• اصل شناسنامه و کارت ملی و کپی آن‌ها

مرجع صالح برای تغییر سن در شناسنامه

مرجع صالح برای تغییر تاریخ تولد در شناسنامه به میزان تفاوت سن فرد در شناسنامه و سن واقعی او بستگی دارد.

فرد متقاضی می‌تواند هم برای افزایش و هم کاهش سن خود درخواست بدهد. در همین راستا دو راه پیش روی افراد است:

• در صورتی‌که تفاوت سن واقعی و سن مذکور در شناسنامه کمتر از پنج سال باشد

مرجع صالح به رسیدگی در این مورد، دادگستری و دادگاه حقوقی محل سکونت متقاضی است.

در این حالت متقاضی باید یک دادخواست به طرفیت اداره ثبت احوال مربوطه که شناسنامه را صادر کرده است بدهد و برای رسیدگی به موضوع درخواست کند. برای مثال فردی ممکن است مدعی شود که سن واقعی او ۳۲ سال است اما شناسنامه‌ای که به او داده شده، شناسنامه برادر بزرگتری است که دو سال قبل از تولد وی فوت کرده و در نتیجه سن ذکر شده در آن ۳۴ سال است. لازم به ذکر است که در این مورد متقاضی اجازه دارد در دادگاه محل اقامت خود طرح دعوا کند و نیاز نیست که درخواست خود را در دادگاه محل صدور شناسنامه طرح کند. علاوه بر این امکان اعتراض به رای دادگاه هم وجود دارد که این اعتراض در دادگاه تجدید نظر بررسی می‌شود.

• در صورتی‌که تفاوت سن واقعی و سن شناسنامه بیشتر از پنج سال باشد

در‌این‌صورت متقاضی باید به سراغ فرمانداری شهرستان محل صدور شناسنامه برود و در آن‌جا برای رسیدگی به پرونده خود درخواست بدهد.

بعد از درخواست متقاضی پرونده او در کمیسیونی به نام کمیسیون تشخیص سن بررسی می‌شود.  این کمیسیون با رییس اداره ثبت احوال محل صدور شناسنامه، فرماندار یا بخشدار، مدیرعامل سازمان بهداری استان، یک پزشک، رییس شورای اسلامی شهر و با ریاست قاضی محل تشکیل می‌شود. شخص متقاضی باید ادله خود مانند استشهادنامه یا برگ ولادتش را به کمیسیون ارائه کند. در نهایت با نظر کمیسیون و در صورت تایید پزشک حاضر در این کمیسیون فرد می‌تواند برای تغییر سن در شناسنامه اقدام کند.

برای مثال ممکن است فردی مدعی شود که سن واقعی او ۴۷ سال است اما به دلایلی در شناسنامه سن ذکر شده برای او ۴۰ سال است. لازم به ذکر است که اعتراض به رای اتخاذ شده در کمیسیون تشخیص سن باید در دیوان عدالت اداری انجام شود.

مدت زمان لازم برای تغییر سن شناسنامه

پروسه تغییر سن در شناسنامه بسته به هر مورد و با توجه به شرایط متفاوت است. با این حال این کار ممکن است بین یک تا سه ماه زمان ببرد.

مطلب پیشنهادی: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب معامله با سالمندان در چه صورت باطل است؟  را مطالعه کنید.

مجازات جرم بی‌آبرو کردن افراد چیست؟

آبرو و شرافت اشخاص یکی از مسائل کلیدی و حساس برای تمامی افراد یک جامعه است. گاهی امکان دارد افراد به دلیل ترس از ریخته شدن آبرو و حفظ آن، از مراجعه به مراجع قضایی جهت گرفتن حقشان صرفه‌‌نظر نمایند.

بهتر است بدانید که تهدید افراد به ریختن آبرو و هر اقدامی جهت بردن آبروی کسی، بسته به نوع آن، جرم تلقی می‌شود. همچنین مجازات‌های متفاوتی دارد. لازم است افراد مسائلی که منجر می‌شود شرافت آن‌ها لکه‌دار شود را به مراجع مربوطه اعلام و پیگیری نمایند.‌ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع مجازات بی آبرو کردن افراد می‌پردازیم.

تحت چه شرایطی اشخاص تهدید به آبروریزی می‌شوند؟

برخی مواقع ممکن است فردی بدون اینکه به ضررهای جسمی و نفسانی دچار شود، مورد تهدید افراد دیگری قرار بگیرد. مثلا فردی، دیگری را تهدید می‌کند که در صورت انجام ندادن خواسته‌هایش، آبرو و حیثیت وی را از بین می‌برد و به اعتبار او لطمه وارد می‌کند.

افراد سودجو معمولا از این موضوع کاملا مطلع هستند که مردم به خاطر حفظ آبرو و حیثیت خود، اگر تهدید شوند، پیگیر موضوع نخواهند شد.

آبروریزی از طریق تهدید لفظی

ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی که به مجازات تهدید لفظی اشاره دارد چنین بیان داشته: هر کسی دیگران را به هر نحو ممکن به قتل یا ضررهای جانی و شرافتی یا مالی یا به افشای اسرار او، نسبت به خود او یا بستگان او تهدید کند، حتی اگر به این واسطه، تقاضای وجه یا تقاضای انجام عملی یا ترک عملی را کرده یا نکرده باشد، به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه یا زندان از دو ماه تا دو سال محکوم خواهد شد.

 آبروریزی از طریق توهین

ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی مقرر می‌دارد: توهین به اشخاص همچون فحش دادن و بکاربردن الفاظ رکیک، اگر موجب حد قذف نباشد، مرتکب در صورت اثبات جرمش،به مجازات جزای نقدی معادل بیش از بیست میلیون ریال تا هشتاد میلیون ریال محکوم می‌شود.

 آبروریزی از طریق نسبت زنا 

ماده ۲۴۵ قانون مجازات اسلامی بیان داشته: نسبت دادن جرایم زنا یا لواط به اشخاص دیگر هرچند آن شخص مرده باشد قذف محسوب می‌شود. بنابراین اگر کسی جرم رابطه نامشروع بدون زنا را به دیگری نسبت دهد، او را قذف نکرده است. همچنین اگر نسبت دادن زنا و لواط از طریق فضای مجازی اتفاق افتاده و محقق هم شده باشد، جرم قذف ثابت می‌گردد. طبق قانون مجازات جرم قذف، هشتاد ضربه شلاق است.

 آبروریزی از طریق توهین به وسیله فضای مجازی

ولی با استناد به ماده ۶۴۱ قانون مجازات که بیان می‌دارد: هر گاه فردی  به وسیله تلفن یا دستگاه‌های مخابراتی، برای دیگران مزاحمت ایجاد نماید علاوه بر اجرای مقررات خاص شرکت ‌مخابرات، مرتکب به حبس از یک تا شش ماه محکوم خواهد شد. می‌توان آبروریزی و هتک حیثیت دیگران در این فضا را جرم‌انگاری نمود.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب پرداخت وام، دامی که کلاهبرداران پهن می‌کنند را مطالعه کنید.

آیا افزایش و کاهش مهریه بعد از عقد امکان دارد؟

مهریه جزو اولین توافقات زن و شوهر است که میزان آن را معمولا دختر تعیین می‌کند یا اینکه دختر و پسر با هم سر یک مال مشخص و مبلغ معین به توافق می‌رسند.

ممکن است در اثر هیجانات، احساس و عواطف، میزان مهریه تعیین شده بسیار زیادتر از توانایی مرد باشد یا بلعکس میزان مهریه زن بسیار ناچیز تعیین شده باشد. حال سوال اینجاست که آیا می‌توان مهریه تعیین شده را بعد از ازدواج و فروکش شدن احساسات، کم یا زیاد کرد؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع شرایط افزایش و کاهش مهریه می‌پردازیم.

 افزایش مهریه بعد از عقد ازدواج

افزایش مهریه در سند ازدواج، با اقرارنامه رسمی پذیرفته نمی‌شود. در نتیجه اگر زن و مرد خواهان افزایش مهریه هستند می‌تواند از طریق سایر تعهدات مالی مثل صدور چک یا سفته، صلح اموال، فروختن مال و سایر تعهدات الزام‌آور دیگر که در قوانین آمده است اقدام به افزایش مهریه کنند.

پس منعی برای افزایش وجود ندارد ولی این مال جدید افزایش یافته دیگر ماهیت مهریه ندارد. مهریه همان است که حین عقد مشخص شده است. در واقع افراد می‌توانند با یک توافق جدید بین خودشان مبلغی را تعیین کنند. زوجین می‌توانند این را افزایش مهریه بدانند اما قرارداد جدید احکام خود را دارد و تابع مهریه نیست.

 کاهش مهریه بعد از عقد ازدواج

مهریه شرعی همان است که در سند ازدواج مقرر شده است. پس در نتیجه، کاهش مهریه نیز منع قانونی دارد. البته منظور از این کاهش، کاهش میزان مهریه در خود سند ازدواج است وگرنه که زن می‌تواند برای کاهش مهریه تعیین شده به یکی از دفاتر اسناد رسمی مراجعه و مهریه را ببخشد.

در کاهش یا کلا بخشش مهریه آگاه باشید که اگر به موجب سند رسمی زن تمام مهریه یا بخشی از آن را ببخشد، دیگر نمی‌تواند برای همان قسمت بخشیده شده از طریق مراجع قضایی یا اجرای ثبت اقدام به مطالبه مهریه کند. عملا مهریه تعیین شده در سند ازدواج نیز آثار مالی خود را به موجب سند بعدی کاهش یافته از دست می‌دهد.

نتیجه گیری

به‌طور کلی در مطالب بالا صریحا بیان کردیم که هرگونه تغییر مهریه اعم از افزایش یا کاهش در سند ازدواج منع شده است. برای اطلاع از انواع مهریه و شرایط تبدیل آن به مطلب آیا می‌توان مهریه عندالاستطاعه را به عندالمطالبه تبدیل کرد؟ مراجعه کنید.

مهریه تعیین شده در سند ازدواج، مهریه شرعی و غیرقابل تغییر است. در خصوص افزایش مهریه نیز بعد از عقد ازدواج منع قانونی وجود دارد اما زوجین می‌توانند در قالب سایر اسناد تعهدآور مالی یا عقود حقوقی مهریه را توافقی میان خود افزایش دهند.

در خصوص کاهش نیز زن می‌تواند با حضور در دفاتر اسناد رسمی نسبت به بخشش قسمتی یا تمام مهریه اقدام کند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب در این شرایط زن می‌تواند حتی بدون دلیل طلاق بگیرد را مطالعه کنید.

شیوه‌های جدید کلاهبرداری از طریق تلفن‌همراه

کلاهبرداری از شایع‌ترین جرایمی است که در جامعه رخ می‌دهد و مبنای اصلی این جرم، فریب دادن دیگران از طریق انجام عملیات متقلبانه است.

پیشرفت علم و تکنولوژی باعث شده است تا هر روز راه‌های جدیدی برای کلاهبرداری پیدا شود تا کلاهبرداران بتوانند برای رسیدن به مقاصد شوم خود از آن‌ها استفاده کنند. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع کلاهبرداری از طریق تلفن همراه می‌پردازیم.

کلاهبرداری از طریق تلفن همراه

یکی از ابزارهایی که با پیشرفت علم و تکنولوژی، استفاده از آن در نزد افراد همه‌گیر شده، تلفن همراه است. گسترش استفاده از تلفن همراه تبعات متفاوتی را در جامعه به وجود آورده است.

اگر چه فواید این وسیله کم نیست و همه افراد از آن بهره می‌برند اما فراگیر بودن تلفن همراه، توجه کلاهبرداران را به این وسیله جلب کرده است تا با ارسال پیامک، به کلاهبرداری از کاربران تلفن همراه بپردازند.

گاهی اوقات به کاربران تلفن همراه، پیامک‌هایی فرستاده می‌شود که حاوی پیام خاصی برای افراد است و در آن به شخص گفته می‌شود که در صورت ارسال پیامکی با متن و محتوای تعیین‌شده، از طریق تماس با یک شماره خاص یا یک پیش‌شماره منحصر به فرد، مبلغی به عنوان هدیه به سیم‌کارت او افزوده خواهد شد یا اینکه در یک مسابقه و قرعه‌کشی با جوایز میلیاردی و بسیار ارزنده شرکت داده خواهند شد.

در این‌گونه مواقع با ارسال پیامک به عنوان پاسخ، مبلغی از اعتبار سیم‌کارت قربانی کسر و به سیم‌کارت ارسال‌کننده اصلی پیامک منتقل می‌شود.

اگر چه این مبلغ قابل توجه نیست اما با توجه به بالا بودن تعداد قربانیان، مبلغ بسیار کلانی به جیب کلاهبرداران خواهد رفت.

اما برای بررسی این موضوع باید دید که کلاهبرداری چیست؟  آیا ارکان جرم کلاهبرداری در این‌گونه موارد صادق است و ما این عمل را می‌توانیم کلاهبرداری بدانیم یا خیر؟

کلاهبرداری چیست؟

کلاهبرداری عبارت از بردن مال غیر با توسل به وسایل متقلبانه توأم با سوء نیت است.

توسل به وسایل متقلبانه

برای تحقق جرم کلاهبرداری، فرد کلاهبردار باید با انجام یک فعل مثبت مادی، به اخذ پول یا مال دیگر از قربانی اقدام کند.
در رابطه با پیامک‌های مشکوک، شخص کلاهبردار با ارسال یک پیامک خود را نماینده یک شرکت تبلیغاتی یا مسئول برگزاری یک مسابقه یا غیره معرفی می‌کند تا با تحریک مخاطب او را فریب دهد

ربودن مال دیگری

رکن دیگر جرم کلاهبرداری این است که شخص کلاهبردار با اقدامات خود موفق به اخذ و بردن مال غیر شود. با توجه به این موضوع، درصورتی‌که کسی به ربودن اعتبار موجود در سیم کارت دیگری اقدام کند، اگر چه مبلغ اعتبار کم باشد مثلا هزار تومان یا حتی کمتر، اما دراین‌صورت جرم کلاهبرداری واقع شده است.

سوءنیت

یکی دیگر از ارکان جرم کلاهبرداری این است که کلاهبردار سوء‌نیت داشته باشد. شخص کلاهبردار باید به نیت ربودن مال دیگری اقدام به ارسال پیامک یا برقراری تماس کرده باشد. اگر به‌طور اتفاقی این عمل را انجام داده و از قضا از اعتبار سیم‌کارت دیگری به سیم کارت او منتقل شد این عمل او به دلیل نداشتن سوءنیت جرم محسوب نمی‌شود.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب پرداخت وام، دامی که کلاهبرداران پهن می‌کنند  را مطالعه کنید.

معامله با سالمندان در چه صورت باطل است؟

گاهی سالمند در شرایط حجر و ناتوانی قرار می‌گیرد، یعنی قدرت تشخیص مسائل اقتصادی را ندارد و قادر به تشخیص مصلحت خود نیست.

برخی افراد به دلیل ضعف در تصمیم‌گیری، تحت عنوان معاملات محجورین مورد حمایت قانون‌گذار قرار دارند. این افراد هم مانند دیگر اشخاص جامعه معاملاتی انجام می‌دهند که درستی یا نادرستی آن معامله محل تردید است. در این مطلب از مجله دلتا به بررسی موضوع معامله کردن با سالمندان می‌پردازیم.

معامله با سالمندان

در قانون امور حسبی، برای افرادی که به واسطه ضعف، قدرت تشخیص مسائل اقتصادی را ندارند و قادر به تشخیص مصلحت خود نیستند، تدابیری اندیشیده شده است.

اولین مرحله آن صدور حکم حجر برای این افراد است. با این حکم مانع سوءاستفاده افراد سودجو از شخص محجور می‌شوند. از طرفی قانون نسبت به این اشخاص محدویت‌هایی را نیز اعمال می‌کند. تا جایی که حتی به اشخاص محجور اجازه هیچ‌گونه تصرفی در اموالشان را نمی‌دهد و علت این امر جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی از شخص محجور است.

طبق قانون، دادگاه موظف است برای این اشخاص قیم تعیین کند. شخص قیم بر اعمال و معاملات وی نظارت کرده تا ضرر و زیان مالی به وی وارد نشود.

پس از تعیین قیم همه دارایی و اموال شخص محجور در اختیار وی قرار می‌گیرد. او باید اموال و دارایی شخص محجور را مدیریت کند. قیم حق ندارد هیچ‌گونه دخل و تصرفی را که خلاف مصلحت محجور است در اموال و دارایی وی ایجاد کند.

اگر سالمندی که محجور است، قبل از فوت خود اقدام به انجام معاملاتی به ضرر خود و وراثش کند و ورثه ایشان از انجام چنین معاملاتی اطلاعی نداشته باشند و  بعد از فوت سالمند محجور مطلع شوند، می‌توانند با ارائه اسناد و مدارک و شهودی، حجر متوفی را اثبات کرده و تقاضای ابطال معاملات صورت گرفته را بخواهند، که دراین‌صورت تمام معاملات متوفی محجور قبل از فوتش هم باطل خواهد شد.

مطلب پیشنهادی: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب پرداخت وام؛ دامی که کلاهبرداران پهن می‌کنند را مطالعه کنید.

تفاوت‌های بسیار مهمی که ازدواج دائم و موقت دارند

زن و مرد به دو صورت می‌توانند به عقد نکاح یکدیگر درآیند: نکاح دائم و نکاح موقت. که نکاح موقت نیز در حقوق ایران مورد پذیرش قرار گرفته و به شکل یک نهاد قانونی در آمده است و قانون‌گذار برای آن آثار حقوقی خاصی در نظر گرفته است.

مطابق قوانین و مقررات کشور ما دو نوع ازدواج پذیرفته شده است که شامل ازدواج دائم و ازدواج موقت است. اگر چه این دو نوع ازدواج شباهت‌هایی با یکدیگر دارند، در مواردی نیز با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند که شناسایی این نوع شباهت‌ها و تفاوت‌ها به جهت آشنایی زوجین با حقوق و تکالیف خود بسیار مهم خواهد بود. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع تفاوت های ازدواج دائم و موقت می‌پردازیم.

تفاوت ازدواج دائم و موقت

نفقه

در عقد دائم نفقه بر عهده شوهر است. ولی در عقد موقت زن حق نفقه ندارد مگر اینه شرط شده باشد یا آنکه عقد مبنی بر آن جاری شده باشد.

ارث

در عقد دائم زن از همسرش ارث می‌برد ولی در عقد موقت زن مطلقا از همسرش ارث نخواهد برد.

مهریه

اگر در نکاح دائم مهر ذکر نشده باشد یا عدم مهر شرط شده باشد نکاح صحیح است و طرفین می‌توانند بعد از عقد مهر را به تراضی تعیین کنند و اگر قبل از تراضی بر مهر معین بین آنها نزدیکی واقع شود زن مستحق مهرالمثل خواهد بود ولی در نکاح موقت عدم تعیین مهریه در عقد موجب بطلان است. (بنابراین در عقد موقت باید از همان ابتدا مهریه تعیین شود)

موجبات انحلال

طلاق مختص عقد دائم است و در نکاح موقت راه ندارد بلکه طریق اصلی و عمده انحلال نکاح موقت، بذل مدت است. (ضمن اینکه فسخ نکاح هم در نکاح دائم وجود دارد و هم در نکاح موقت)

عده

عده طلاق و فسخ نکاح  سه ماه است ولی عده فسخ نکاح و بذل مدت و انقضاء آن در مورد نکاح موقت ۴۵ روز است.

ثبت

عدم ثبت ازداج دائم جرم است ولی عدم ثبت ازدواج موقت جرم نیست مگر در سه مورد که ثبت ازدواج موقت الزامی است و دارای مجازات است:

• باردار شدن زن
• توافق طرفین
•  شرط ضمن عقد

تعیین زمان

در عقد دائم لازم نیست برای محرمیت مدتی تعیین شود ولی در عقد موقت باید طرفین بر یک زمان مشخص توافق نمایند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب مهریه‌هایی که نه می‌توان داد نه می‌توان گرفت  را مطالعه کنید.

پس گرفتن جهیزیه پس از فوت شوهر چه شرایطی دارد؟

پس از فوت شوهر، زن باید توانایی آن را داشته باشد که به راحتی زندگی خویش را ادامه دهد و حق یا حقوقی که پیش از درگذشت شوهر داشته، در نبود او نیز داشته باشد؛ مطالبه مهریه و استرداد جهیزیه یکی از این حقوق است.

زن نیز مانند مرد می‌‌تواند در اموال خود هر تصرفی که خواست، انجام دهد و در مسائل مالی خود استقلال تام دارد‌. درصورتی‌که زن در اوایل زندگی زناشویی، جهیزیه خریداری کرده و با خود به خانه همسر برده باشد، اجازه دارد تا در نبود شوهرش جهیزیه را مطالبه کند. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع پس گرفتن جهیزیه پس از فوت می‌پردازیم.

استرداد جهیزیه پس از فوت شوهر

یکی از روش‌های آسان برای پس گرفتن جهیزیه آن است که خانواده دختر از قبل و در هنگام تامین وسایل، لیستی از تمام اقلام تهیه شده آماده نمایند.

این لیست به نام سیاهه شناخته می‌شود. معمولا در برگه آخر عقدنامه ازدواج یا برگه‌ای جداگانه قید می‌شود و با امضای شوهر و شهادت دو نفر از اقوام مرد، حکم یک سند عادی را پیدا می‌کند که بعدا برای پس گرفتن جهیزیه کار شما را راحت می‌کند.

اما در حالت دیگر ممکن است خانواده دختر اقدام به تهیه لیست سیاهه نکرده باشند. در این‌صورت اثبات این امر که وسایل داخل خانه به عنوان جهیزیه زن است نه برای شوهر، دشوار است.

در این حالت معمولا اموال اختصاصی هر یک از زوجین به خود آنان تعلق دارد و اموال مشترک به‌صورت مشترک میان آنان تقسیم خواهد شد. مگر آن‌که هر یک از زوجین دلیل و مدرکی برای تعلق آن مال به خود داشته باشند.

نحوه طرح دادخواست استرداد جهیزیه بعد از فوت شوهر

برای استرداد جهیزیه در ابتدا لازم است زن دادخواست پس گرفتن جهیزیه را تقدیم دادگاه نماید.

توجه داشته باشید از آن‌جا که مالک اصلی جهیزیه زن است بنابراین با فوت شوهر، اسباب و اثاثیه‌ای که به عنوان جهیزیه مدنظر است جزو ترکه (اموال برجا مانده از شوهر) به حساب نمی‌آید.

در حقیقت پس دادن جهیزیه زن دینی است که بر گردن شوهر است. بنابراین پیش از تقسیم ارث میان وراث شوهر، جهیزیه باید به زن پس داده شود.

این مورد اعم از آن است که عین جهیزیه باقی باشد یا به‌طور عمدی قبل از فوت، توسط شوهر از بین رفته باشد.

برای مثال ممکن است شوهر پیش از فوت خود و بدون اجازه زن اموالی از جهیزیه را به فروش برساند. حال با فوت او امکان مطالبه قیمت یا مثل آن وسیله از ارث او وجود دارد.

در این حالت زن می‌تواند دادخواست استرداد جهیزیه علیه وراث مرد را به همراه اصل عقدنامه و لیست سیاهه یا فاکتور خرید در دادگاه طرح نماید.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب  آیا می‌توان مهریه عندالاستطاعه را به عندالمطالبه تبدیل کرد؟  را مطالعه کنید.

مجازات تهمت رابطه نامشروع به همسر چیست؟

زمانی‌که شخصی، به دیگری عملی ناپسند را نسبت می‌دهد که در واقع، آن را انجام نداده است، تهمت زدن محقق می‌شود که در دین اسلام بسیار ناپسند است. به ویژه در صورتی‌که تهمت زدن به دیگران، به خاطر انجام دادن اعمال نامشروعی مانند زنا، یا رابطه نامشروع باشد.

در برخی موارد، تهمت زدن به همسر در پی بروز برخی اختلافات میان زوجین اتفاق می‌افتد. تهمت زدن به همسر در قانون، جرم انگاری شده و برای آن، مجازات‌هایی مقرر گردیده است. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع مجازات تهمت زدن به همسر می‌پردازیم.

جرم تهمت زدن به همسر

تهمت زدن به همسر و اتهام وارد نمودن به وی، بدون اینکه شخص بتواند صحت یا درست بودن اتهام وارده را اثبات نماید، نوعی جرم تلقی می‌شود که قابل شکایت و رسیدگی در دادگاه است. اما ممکن است این سوال مطرح شود که جرم تهمت زدن به همسر چیست؟ در چه شرایطی محقق می‌شود؟

در پاسخ به این سوال، باید گفت که به‌طور کلی جرم تهمت زدن به همسر، می‌تواند به‌صورت‌های مختلفی شکل گیرد که در نوع مجازات آن، تاثیرگذار خواهد بود.

• اولین مورد زمانی است که مردی، به همسر خود تهمت می‌زند با فرد دیگری، رابطه نامشروع برقرار نموده است. برقراری رابطه نامشروع، به این معنا است که زن با مردی غیر از همسر خود، اعمالی از قبیل بوسیدن، گرفتن دست، هم آغوشی، ارتباطات کلامی و رفتاری عاشقانه و مواردی از این قبیل را انجام داده است.

• مورد بعدی زمانی است که مرد، به همسر خود اتهام یا تهمت برقرار نمودن زنا (رابطه جنسی) را وارد کند. جرم زنا با جرم رابطه نامشروع متفاوت است.
  

   

  مجازات تهمت زدن به همسر

• بر اساس ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، در صورتی‌که شخصی، به همسر خود تهمت رابطه نامشروع وارد نماید، به مجازات جرم افترا محکوم خواهد شد. افترا، همان تهمت زدن به دیگری است بدون آنکه بتواند صحت آن را اثبات نماید. به عبارت دیگر، اگر مردی همسر خود را متهم به جرم رابطه نامشروع نموده و نتواند از طریق یکی از راه‌های اثبات رابطه نامشروع، این امر را ثابت نماید به مجازات افترا محکوم می‌شود. یعنی حبس از یک ماه تا یک سال یا ۷۴ ضربه شلاق تعزیری محکوم می‌شود.
• همچنین طبق قانون مجازات اسلامی، در صورتی‌که یکی از زوجین، به همسر خود تهمت برقراری زنا (رابطه جنسی) را بزند اما نتواند اقدام به اثبات جرم نماید به استناد ماده ۲۴۵ قانون مجازات اسلامی، به مجازات جرم قذف محکوم خواهد شد. جرم قذف، مجازات حدی دارد که این مجازات، عبارت است از ۸۰ ضربه شلاق حدی.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب اثبات رابطه نامشروع و مزاحمت از طریق پیامک را مطالعه کنید.

زنانی که برای خروج از کشور نیاز به اجازه شوهر ندارند

یکی از دغدغه‌های بسیاری از زنان و دختران، بحث اجازه خروج از کشور است که با توجه به قانون کشورمان محدودیت‌هایی برای این قشر از جامعه ایجاد شده است.

زن برای خروج از کشور نیاز به اجازه همسرش دارد. مطابق با ماده ۱۸ قانون گذرنامه خانم‌های متاهل در هر سنی که باشند باید برای خروج از کشور از شوهر خود اجازه داشته باشند. شوهر در هر زمانی‌که از اجازه خود منصرف شد می‌تواند با مراجعه به پلیس گذرنامه نسبت به جلوگیری از خروج همسر خود اقدام کند که در این‌صورت گذرنامه زن ضبط می‌شود، اما چه زنانی برای خروج از کشور نیاز به اجازه همسر خود ندارند؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع خروج از کشور زنان بدون اجازه می‌پردازیم.

شرایط اذن خروج از کشور برای زنان و دختران

• مطابق با ماده ۱۸ قانون صدور گذرنامه، تمامی دختران زیر ۱۸ سال برای خروج از کشور نیاز به اذن ولی قهری یعنی پدر و در صورت فوت، جد پدری دارند.
• چنانچه دختری ازدواج نماید، اجازه خروج از کشور در اختیار شوهر خواهد بود.
• اگر زنی قبل از ازدواج با رعایت شرایط قانونی، موفق به اخذ گذرنامه شود، پس از ازدواج تا پایان مهلت اعتبار گذرنامه می‌تواند از کشور خارج شود. اما برای تمدید گذرنامه نیازمند اذن شوهر خواهد بود.
• اذن خروج از کشور صرفا، با وکالت رسمی و در دفتر اسناد رسمی قابل قبول خواهد بود.
• چنانچه مرد به زن اجازه خروج از کشور را بدهد، می‌تواند در شرایطی خاص (مثلا الزام به تمکین) و پس از صدور حکم قطعی، تقاضای ممنوع‌الخروج شدن همسر خود را داشته باشد.
• چنانچه ثابت شود، که سفر زن یا دختر به خارج از کشور ضروری و به مصلحت وی است (مثلا برای درمان) در این شرایط زن می‌تواند با حکم دادگاه و بدون اذن پدر و یا همسر از کشور خارج شود.
• در طلاق توافقی در صورتی‌که زوجین فرزند دختر داشته و حضانت به مادر سپرده شده، پیشنهاد می‌گردد که در هنگام اجرای صیغه طلاق، زوجه یک وکالت رسمی برای انجام امور گذرنامه و خارج کردن دختر به قصد سفر سیاحتی، زیارتی و غیره از همسر خود بگیرد.

زنانی که به اجازه شوهر برای خروج از کشور نیاز ندارند

• خانم‌هایی که با همسر خود مقیم خارج از کشور هستند.
• زنانی که با مرد خارجی ازدواج کرده‌ و به تابعیت ایرانی خود باقی مانده‌اند نیاز به اجازه همسر ندارند.
• به موجب نظریه شورای نگهبان، زنانی که عازم سفر حج تمتع هستند نیز از این قانون مستثنی شده‌اند.
• در موارد اضطراری نیز در صورت اجازه دادستان شهرستان امکان صدور گذرنامه وجود دارد، اما این شرایط ضروری در قانون تعریف نشده و تشخیص آن به اختیار دادستانی است.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب مهریه‌هایی که نه می‌توان داد نه می‌توان گرفت را مطالعه کنید.

همه چیز درباره استفاده از حیاط در آپارتمان

حتما در مورد مشاعات ساختمان، درگیری‌ها و اختلافات پیرامون آن بسیار شنیده‌اید. در عصر آپارتمان‌نشینی یک از موارد همیشگی مورد بحث بین ساکنین آپارتمان، مشاعات و حد و حدود آن است.

بر اساس تعریفی کلی که در ماده ۲ قانون تملک آپارتمان‌ها آمده است، هر قسمت از آپارتمان را که در سند، مالکی برای آن عنوان نشده و همه ساکنین به‌طور مشترک از آن استفاده می‌کنند، مشاعات ساختمان می‌نامند. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع استفاده اهالی ساختمان از حیاط می‌پردازیم.

مشاعات ساختمان

قانون مشاعات ساختمان مطابق صورت جلسه تفکیک آپارتمان‌ها اختصاص به آپارتمان خاصی ندارد و مشترک و مورد استفاده همه متصرفان قانونی است. این قسمت‌ها غیرقابل انتقال است و هر مالکی یا به نسبت مالکیت خود یا مساحت آپارتمانش، در آن به‌صورت مشترک و مشاعی سهیم است.

چه قسمت‌هایی از ساختمان جزو مشاعات محسوب می‌شود؟

زمین ساختمان، پشت بام، درب ورودی، راهرو، پنجره‌های راهرو، آسانسور، ورودی پارکینگ، پارکینگ اضافی، پله‌ها، شوفاژخانه، تاسیسات مشترک، انشعابات مشترک، حیاط، لابی و باغچه.

در چه صورت اهالی ساختمان نمی‌توانند از حیاط استفاده کنند؟

در یک ساختمان چند طبقه تمام اعضای ساختمان حق استفاده از قسمت‌های مشاعی را دارند. هر چند حق استفاده برای تمام مالکین طبقات یک ساختمان از قسمت‌های مشاعی از جمله حیاط و تراس و بالکن و زیرزمین و غیره همواره وجود دارد، اما تحت شرایطی این حق گاهی اوقات برای تمام افراد وجود ندارد.

این حق زمانی قابلیت اعمال دارد که امکان دسترسی به قسمت‌های مشاعی برای مالکان ساختمان مقدور باشد. در غیر این‌صورت استفاده از این حق مقدور نخواهد بود.

البته تصرف کردن به قصد جلوگیری از ورود به حیاط مشاعی که مالکین دیگر امکان دسترسی به آن را دارند، امکان‌پذیر نیست.

گاهی اوقات یکی از مالکان منحصرا دسترسی به حیاط را دارد و راه ورود به حیاط تنها از خانه یک مالک است که در این‌صورت این حیاط مشاعی نیست. زیرا این امر به لحاظ نحوه احداث ساختمان و کیفیت استقرار آپارتمان است.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب پرداخت وام، دامی که کلاهبرداران پهن می‌کنند  را مطالعه کنید.